Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)
(Gerilim müziği...)
(...)
Ali, Ömer!
(Gerilim müziği)
Yalvarırım dokunma çocuklarıma.
Şu an beni öldür ama çocuklarıma dokunma.
Sana yalvarıyorum. Lütfen.
Fotoğraf sende kalsın.
İnsan bakmaya ihtiyaç duyuyor sonra.
Emin ol.
Seni öldürürüm!
(Sarp bağırıyor)
Nezir! Nezir! Aç kapıyı!
Aç kapıyı!
Hayır!
(Sarp) Çocuklarıma dokunma!
(Sarp) Nezir!
(Sarp) Nezir, gel buraya!
(Sarp) Nezir!
-(Münir) Sarp Bey! -(Sarp) Bırak beni! Bırak beni!
Bırak! Bırak!
Bırak!
(Sarp) Oğlum!
(Müzik) (Sarp ağlıyor)
Çocuğu getirin.
Emredersiniz.
(Gerilim müziği)
Dorukcuğum, sence bu buraya olabilir mi?
Bence olur.
Bence de olur. Bakalım. Oldu.
Nisancığım, hadi sen de yardım et bize.
İstemiyorum.
Niye?
Çünkü okuluma gitmek istiyorum artık.
Arkadaşlarımı özledim. Öğretmenimi özledim.
Haklısın anneciğim. Biliyorum...
...ama çok yakın zamanda gideceksin, merak etme.
Ne zaman?
Çok yakın bir zamanda.
Sen de bilmiyorsun ne zaman gideceğimi.
Evet bilmiyorum ama...
...bence çok yakın bir zamanda olacak. Belki birkaç güne.
(Müzik)
Ben de okula gitmek istiyorum.
Hem ödevlerim de vardı.
Uydurma. Ödevlerin falan yok senin.
(Müzik)
Anne.
Efendim canım? Ne oldu?
Ya sınıfta kalırsam?
Hayır güzelim. Sen sınıfta kalmazsın. Niye kalasın?
Sen çok çalışkan ve akıllı bir öğrencisin, merak etme.
Okula gitmeyen çocuklar, sınıfta kalırlar.
(Kapı vuruldu)
Evet?
Nezir Bey, Doruk'u bahçeye çağırıyor.
Biz yapboz yapıyorduk.
Nezir Bey, Doruk'u...
...bahçeye çağırıyor.
Benim adım Doruk değil, Dorukcuğum.
Nezir Bey, Dorukcuğum'u bahçeye çağırıyor.
(Gerilim müziği)
Hayır, hayır. Dur bakalım, dur. Sen bir yere gitmiyorsun. Geç şöyle.
Niye?
-(Bahar) Geç şöyle. -Çünkü o, çok kötü biri.
-(Bahar) Nisan! -Kötü biri işte.
Hayır, o kötü biri değil.
Benim arkadaşım.
En azından, bir konuşsanız Nezir Bey'le.
Bırakın, güzellikle götüreyim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Önünü kapat.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ben buradan gitmek istiyorum artık.
Ben de canım, ben de gitmek istiyorum.
Niye gidemiyoruz ki?
Niye bizi bu odaya kilitliyorlar?
O adam niye öyle kötü?
Güzelim benim...
...korktuğunu biliyorum, ben de bazen korkuyorum.
Ama sakın unutma...
...ben yanınızdayken, size kimse zarar veremez.
Tamam?
(Bahar öptü)
-(Nisan) Ama... -(Bahar) Ama ne?
Babam nerede?
Niye gelip bizi kurtarmıyor?
Bizim burada korktuğumuzu bilmiyor mu?
Gelsin artık!
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Sarp Bey...
...ben...
...ufaklığa bir şey yapacağını sanmıyorum.
Onun için "Dünyaya gelmiş en büyük psikopat." demiştin.
Her şeyi yapar demiştin.
Kimsenin aklına gelmeyecek şeyleri bile yapar, demiştin.
-Hiç acımadan. -Ama gene de...
...bir çocuğa zarar vermek başka bir şey.
(Müzik)
Dediğin gibi psikopatsa...
...niye yapmasın ki?
Var öyle insanlar.
Öyle pislikler var.
(Duygusal müzik)
(Sarp) Küçücük çocukların canını yakanlar var.
(Sarp ağlıyor)
(Duygusal müzik)
Ya Doruk'umun canını yakarsa?
Ya oğlumun canını yakarsa?
(Duygusal müzik)
(Kapı açılıyor)
(Gerilim müziği)
(Nezir) Burası ne biliyor musun?
(Doruk) Hayır.
(Nezir) Bir gül bahçesi.
-Nasıl gül? -Gül işte.
Böyle gül mü?
Hayır, öyle değil.
Çiçek olan gül.
(Müzik)
Ama burada hiç gül yok ki.
Yakında olacak.
Burası yine birbirinden güzel, mis gibi kokan güllerle dolacak.
Gerçekten mi?
Evet.
Çünkü ben buraya, çok iyi bakacağım.
Sen de bana yardım etmek ister misin?
Evet.
Hadi o zaman, şu makası ver bana.
-Bu mu? -(Nezir) Evet.
Oo, kocamanmış.
Evet, kocaman. Kalın dalları kesemez yoksa.
Lades.
(Müzik)
Aferin.
Beni kandırdın.
Ne istiyorsun peki?
Ee... Hiç.
Ama lades öyle olmaz. Kazanınca bir şey istemen gerekir.
Ee...
O zaman sen düşünürken, önce bir oyun oynayalım ister misin?
Ne oyunu?
Önce gözlerini bağlamam gerekir.
Körebe. Bayılırım körebeye.
Onun gibi bir şey.
(Sarp) Hayır.
Hayır!
Bırakın oğlumu!
Bırak!
Bırakın lan! Doruk!
Doruk'uma dokunma! Doruk!
Hayır!
Yalvarırım, bırakın oğlumu!
(Sarp) Doruk!
Oğlum!
Hayır! Hayır! Hayır!
(Gerilim müziği)
Doruk!
Oğul...
(Derin derin nefes alıyor)
Hayır! Oğlum!
Hayır!
Bırak!
Doruk!
O daha çok küçük.
(Gerilim müziği)
Oğlum!
Oğlum.
(Sarp ağlıyor)
(Anlaşılmayan konuşmalar)
Niye başka koğuşa alıyorlar ki bizi?
Ne güzel yer işte burası.
Ne o öyle oradan oraya, oradan oraya!
Baştan söylediler ya!
Sizin yeriniz orasıydı, geçici olarak buraya koyuyoruz diye.
Duymadım ben.
O zaman bizi oraya baştan alsalardı canım.
Ne bileyim ben!
O koğuşta olay çıktı...
...o yüzden buraya koydular sizi.
-Ne olayı? -Biraz belalı yer orası.
Yine birini şişlemişler işte.
-Nasıl? -Bayağı.
-Nasıl şişlemişler yahu? -Abiciğim, adam...
...nasıl şişlenirse öyle şişlemişler. Sana şimdi çizerek mi anlatayım?
Nasıl şişliyorlar anlamıyorum ki! Film mi çeviriyoruz burada?
-Olur mu öyle şey! -Olmaz mı?
(Hep beraber gülüyorlar)
Yok, yok ben vallahi hiçbir yere gitmem.
Ne işim var canım katillerin arasında?
(Gerilim müziği...)
(...)
Biz de katiliz. Ne olmuş?
(Gerilim müziği)
Ama onlar daha katil!
(Hep beraber gülüyorlar)
Ne diyor bunlar yahu! Nereden geldi haberi yok.
(Hep beraber gülüyorlar)
Arif, ben gitmem oraya.
Fesupanallah.
(Nezir) Soğuk. Çok soğuk.
(Nezir) Sıcak. Soğuk.
Sıcak.
(Nezir) Çok sıcak.
(Nezir) Çok sıcak. Çok... Geldin.
(Nezir) Açabilirsin gözlerini.
-Bu ne? -Senin için.
-(Doruk) Açayım mı? -(Nezir) Aç tabii.
Vay...
-Benim mi bunlar? -Evet. Beğendin mi?
(Doruk) Çok güzel.
Nisan'ın da olabilir mi? Paylaşabilir miyim?
Paylaşabilirsin.
Hazır mısın bahçede çalışmaya?
Evet.
Hadi o zaman.
(Nezir) Hadi şu tulumu giydirelim sana.
Allah'ım sen tez vakit kurtar bizi.
-Korku, seni Allah'a yaklaştırdı demek. -Aa, aşk olsun oğlum.
Ben her zaman dua ederim ki.
(Arif) Allah Allah, ben ilk kez duydum da.
(Gardiyan) Aç!
(Gerilim müziği...)
(...)
Selamünaleyküm.
-Aleykümselam. -(Hep bir ağızdan) Aleykümselam.
İsim, cisim?
Ben Arif. Bu da babam, Yusuf.
-Allah kurtarsın. -(Hep bir ağızdan) Allah kurtarsın.
Âmin. Cümlemize.
Biz zaten yanlışlıkla geldik. Bizim hiç ilgimiz olmayan bir...
(Erkek) Hep öyledir.
Sen burada yatacaksın. İhtiyar da yukarıda yatacak.
Eyvallah.
İyi de benim kalbim var, ben buraya çıkamam ki.
Nasıl... Aa!
Bunun merdivenleri de kırık zaten.
-Hayatta çıkamam ben buraya. -Çıkacaksın artık, kusura bakma.
Yahu evladım, görmüyor musun? Yaşlı başlı adamım.
Benim yerime oğlum çıksa, yukarıda yatsa olmaz mı?
Arif ne dersin?
Zora sokma.
Oğlunun yeri belli, senin yerin belli.
-Yahu Arif, bir şey söylesene. -Nerede diyorlarsa çık, yat işte.
(Yusuf) Oğlum nasıl çıkayım?
Düşerim falan, benim bu saatten sonra kemiklerim de kaynamaz lan.
Orada yatacaksın dedik!
Bir dakika, oğlumla konuşuyorum. Arif-- Ah!
Sen laftan anlamıyor musun lan! Eşek mi (Bip) burada!
Hop! Ağır ol bakalım!
(Gerilim müziği...)
(...)
Çık, yat sen de orada!
(Gülüyor)
(Hep beraber gülüyorlar)
-Burası, burası üzülme. -Ne, burası mı?
(Yusuf) Şaka mı yaptınız yani? Şaka mıydı bu?
Hoş geldin kardeşim.
Arkadaşlara birer tane çay ver...
...Kısmet Hanım'dan. -(Erkek) Emrin olur abi.
Kısmet ablamızın emanetsiniz, ikiniz de.
Eyvallah.
Bizim Avukat Kısmet Hanım mı?
(Müzik)
Ama sana söyledim anneciğim.
Baban gelmediyse, mutlaka bir sebebi vardır.
Bence belki de yoktur.
Niye öyle söylüyorsun?
Bizi bırakıp gitmiştir yine.
Çok küçükken gittiği gibi.
Ama bizi isteyerek bırakıp gitmedi ki.
Bence isteyerek bıraktı.
Hayır.
Öyle değil.
Sen de sakın düşünme bunu tamam?
O zaman sen neden kızgınsın ona?
Eğer isteyerek gitmediyse sen kızmazsın ki.
Ben, ona başka sebeplerden dolayı kızgınım.
Neden?
Anne-baba arasında olan şeyler bunlar.
Babamı artık sevmiyor musun?
Yoo, niye sevmeyeyim?
Seviyorum tabii ki, o iyi bir insan...
...ve sizin babanız.
Ama artık başkasıyla evli.
O yüzden mi kızgınsın ona?
Anne...
Hayır.
(Kapı vuruldu)
İyi misin?
-Evet. -İyisin değil mi anneciğim?
Sen nereden geldin? Ben göremedim seni. Aşağıya hep bakıyordum sana.
Arkadaki bahçedeydik. Oradaki kapıdan geldik.
İyi yaptın.
Ne yaptınız bahçede? Dolaştınız mı, oynadınız mı?
Güller vardı. Ama çiçeksiz güller. Onlara baktık.
Onlarda çiçek olacakmış.
Bir de körebe oynadık.
-Nasıl? -Böyle.
Tamam.
Nisan bak, bunları paylaşabilirmişiz.
Bir de lades yaptım ben Nezir amcaya.
O da ne istediğimi sordu.
Ne istedin peki?
Buradan gitmek istediğimizi söyleseydin.
Oğlum ne istedin o adamdan?
(Kuşlar ötüyor)
(Gerilim müziği)
Evet. Burada işimiz bitti.
Ladesten ne istediğine, karar verdin mi?
-Neymiş? -İki şey olabilir mi?
Olabilir. Söyle bakalım.
(Gerilim müziği)
Dorukcuğum söylesene bana. Ne dedin ona? Ne istedin ondan?
Bir şey istemedim.
Tamam.
Hadi üstünü çıkartalım.
(Kapı tıklanıyor)
Gel.
Efendim beni çağırtmışsınız.
Ladeste kaybettim.
Efendim özür dilerim, anlamadım.
Çocukla lades tutuşmuştuk, beni yendi.
Ne istersen yaparım, dedim.
O da benden iki şey istedi.
-Doruk mu? -Evet.
Sözümü tutarım bilirsin. O yüzden çağırttım seni.
Ne istedi efendim?
-Ne bu hesabın ismi? -Hemen göstereyim.
Hah. Bu.
(Gülüyorlar)
(Emre) Bu hesap nedir? Bu hesabı bana bir gösterir misin?
Bu ne?
(Sert adımlar)
(Gülüyorlar)
(Öksürüyor)
Pardon. İyi değilim.
(Dışarıya nefes veriyor)
Ne oluyor be?
Börekleri getirdim.
Anladık onu. Ne bu hiddet bu celal?
Yok bir şey.
(Müzik)
(Gülüyorlar)
(Belli belirsiz konuşmalar)
(Emre) Bu hesap ne?
(Kadın) Göstereyim.
(Emre) Ah ben bunu biliyorum. Şimdi şu videoya basar mısın?
-(Kadın) Hangisine? -Şu üçüncüye.
(Gülüyorlar)
(Emre) İnanılmaz. Kahve konusundan buraya nasıl geldik...
...ben inanamıyorum gerçekten.
(Belli belirsiz konuşmalar)
Kahveleriniz soğudu, onları değiştireyim mi?
Olur.
-Çay. -Efendim?
-Çay. -Peki, tamam.
(Sert adımlar)
(Elektrikli süpürge çalışıyor)
Anne.
-Anne! -Ay!
-Ay kızım ödümü kopardın. -Duymuyorsun.
(İç çekiyor)
Ne yaptın götürdün mü böreği?
Yok. Arkadaşlara dağıttım.
Ne yaptın?
Aman anne. Götürdüm bıraktım kafeye.
İyi yaptın.
-Fırıldak nerede? -Fırıldak ne?
İdil. Ona öyle isim taktım.
Deme öyle. Ayıp. Çıktı o.
İyi. Tamam.
Şirin, odana girmeden, gel bir konuşalım seninle.
Allah! Ne geliyor acaba?
Gel kızım şöyle.
Ne oldu bir şey mi yaptım?
Sen babanın manavda çalıştığını, biliyordun değil mi?
Ha? Nasıl?
Numara yapma bana.
Babanın işyerine gittim demiştin.
Hani o kumaşçıdan kovulduğun gün. Babanın gönlünü almak için.
Yani ta o zamandan beri babanın muayenehanede çalışmadığını biliyorsun.
Ceyda. Al.
-Bu ne be? -Avans istemiştin ya o.
Ha.
Allah razı olsun.
Şirin hâlâ gelmedi mi?
Geldi çoktan.
Ben çıkardım bile börekleri servise.
Ne zaman geldi? Ben neden görmedim?
Ne bileyim ben. Bir yere falan gittiydin herhâlde.
Yok. Bugün, bir dakika bile ayrılmadım canım kafeden.
Ay bilmiyorum o kadarını da.
Geldi mutfağa bıraktı gitti böreklerini.
Allah Allah!
Üzülme be. Yarın görürsün. Dünyanın sonu değil.
Allah herkese şeytan şansı versin ne diyeyim.
Söyleme dedi. Ne yapsaydım?
Ben bilmiyor muyum babam için tehlikeli olduğunu?
Söylemedim mi sanıyorsun?
Babacığım bu iş senin için tehlikeli, sana başka bir iş bakalım...
...demedim mi sanıyorsun? Söyledim. Dinlemiyor.
Sen nereden öğrendin?
Öğrendim işte.
Yani çok üzüldü tabii beni karşısında öyle görünce.
Biliyorsun babanın huyunu.
Kendinden çok, hep sevdiği insanları düşünür.
Ne olacak peki şimdi?
Yeni bir iş bulana kadar orada çalış dedim. Ne diyeyim.
(Hatice) Sarp’a olan borcunu da dert etti iyice kendine.
(Hatice) Yani şimdi işten çıksa, iyice stresli olacak.
(İç çekiyor)
Umarım ona uygun bir iş buluruz.
Hah. Fırıldak geldi. Ay hiç çekemeyeceğim onu şimdi.
-Hoş geldin kızım. -Merhaba. Hoş bulduk.
(Dram müziği)
(Kapı kapandı)
(Elektrikli süpürge çalışıyor)
Anne, niye masada çok tabak var?
Bilmiyorum kızım. Hadi otur.
Çünkü misafirlerimiz var.
Misafirler kim? Babam mı gelecek?
Bilmiyorum Nisancığım. Hadi otur.
(Müzik)
O ne kitabı?
Güllerle ilgili.
Sen demiştin babamız gelecek diye. Ben inanmamıştım.
Bence o gelecek.
(Müzik)
Arif, oğlum benim kafama çok fena takıldı.
Bu Kısmet, ne ayak Allah aşkına?
Bu karı bizi bu koğuşa aldırdı, bey gibi baktırıyor.
Hayır baktırıyor da niye baktırıyor?
Bu işin altında illaki bir şey var yavrum değil mi?
Ne bileyim ben ya.
Git Salih’e sor.
(Gerilim müziği)
Salih oğlum sana bir şey sorabilir miyim?
Buyur sor.
Sen bu Kısmet Hanım’ı tanıyor musun?
Tanıyorum.
-Eli kolu biraz uzun galiba. -Öyledir.
(Yusuf) Senin de mi avukatın?
(Salih) Hayır.
Sence bizimle neden bu kadar ilgileniyor?
Daha önce biz hiç tanımıyoruz etmiyoruz onu.
Bilmem.
İyi de o söyledi diye, yardım ediyorsun sen bize.
(Salih) Öyle.
Öyle de niye, niye?
Öyle.
Anladım.
(Gerilim müziği)
(Kısmet dış ses) Ellerimizi eşitleyelim diyorum.
(Kısmet dış ses) Sizin sırlarınıza karşılık benim sırrım.
Ben Yusuf Kara’nın kızıyım.
Yani biz şimdi kardeş miyiz?
Aynı babadan kardeşiz?
Evet. Aynen öyle.
Oturalım mı?
Olur.
Sen bilmiyor muydun, gayrimeşru bir kardeşin olduğunu?
Yok, biliyordum.
Biliyordum bilmesine ama...
O zaman, niye bu kadar şaşırdın ki?
Yani eğer haberin varsa, bir gün çıkıp geleceğimi de biliyordun.
Biliyordum da ben şey...
...şey sanıyordum seni...
Ne sanıyordun?
-Erkek sanıyordum. -Ne?
-Erkek sanıyordum. -Niye?
Çünkü seni bir kere görmüştüm.
Sen hatırlıyor musun o günü?
Eh yarım yamalak.
Ben böyle, divanın altında oynuyordum...
...sonra anamın bağırmasını duydum.
(Kadın) Ne yüzle geldin benim kapıma!
(Arif dış ses) Baktım kapıda bir kadına bağırıyor.
Böyle bir durumda, nasıl gelebilirsin benim kapıma?
Bir de bebeğini almış gelmişsin!
(Arif dış ses) Kadın ağlıyordu. Kucağında da bir bebek.
(Arif dış ses) Sonra anam, kapıyı vurup içeriye girdi.
(Arif dış ses) Ben kadının peşinden koştum.
(Arif dış ses) Niye bilmiyorum ama o bebeği görmek istemiştim.
(Arif dış ses) Herhâlde bir şeyler duydum. Tam hatırlamıyorum.
Sonra kadını sokakta yakaladım.
Ananı yani.
Ağlıyordu.
(Arif) O bebeği gösterdiğini hatırlıyorum.
(Arif dış ses) Bana, bu senin kardeşin, demişti.
Peki, erkek olduğunu nereden çıkardın? Erkek mi dedi annem?
Yok, öyle demedi.
O gittikten sonra mahalleden bir çocuk yanıma geldi.
O kadın kimdi diye sordu.
Bilmiyorum ama o bebek benim kardeşim.
Kız mı, erkek mi diye sordu.
Bilmiyorum.
Elbisesi ne renk diye sordu. Ben de mavi dedim.
O zaman erkek.
Böyle işte. O yüzden, ben seni erkek sanıyordum.
Annem anlattı o günü bana.
Peşinden koşmuşsun. Beni görmek istediğini söylemişsin.
Eğer o gün onu durdurmasaydın, annem intihar edecekmiş.
Güzel gözlü bir çocuk gelip, beni durdurdu dedi.
(Kısmet dış ses) Gülümsemen durdurmuş anemi.
Bak bu senin kardeşin.
(Kısmet dış ses) Çok güzel demişsin bana bakıp.
Çok güzel.
(Duygusal müzik)
Bunu vermişsin.
(Duygusal müzik)
O kısmı hatırlamıyorum ama...
...bu arabayı biliyorum.
Bütün çocukluk fotoğraflarımda, bu var elimde.
(Geçiş sesi)
Yanlışlıkla oldu.
(Bahar) Tamam, canım. Önemli değil.
Nisancığım görebiliyor musun çatalı?
-Alta girdi. -Tamam, tamam. Sonra alırız.
Al benimkini.
Buyurun.
Misafirler geldi işte.
(Müzik)
Anne, babam?
Merhaba.
-Merhaba öğretmenim. -Merhaba Dorukcuğum.
Ali ile Ali nerede?
Onlar uyuyorlar.
Ben buraya mı oturayım?
Otur ve sus.
Sesini duymak istemiyorum.
Bu gece sana bir şey sorsam da cevap vermeyeceksin.
Anladın mı?
(Duygusal müzik)
Ali ile Ali gelmemişler ama...
...yine de ladesliğimi yaptığın için teşekkür ederim.
(Duygusal müzik)
(Gerilim müziği)
İyi geceler Kısmet Hanım.
Saatlerdir buradayım. Herhangi bir hareket olmadı.
Işıklar da kapalı.
Yani içeride kimse yok gibi görünüyor.
Biz yine de emin olalım.
(Gerilim müziği)
Peki, bizi nasıl buldun? Yani niye buldun?
Sizi değil aslında, seni.
Annem yıllar önce bana bütün hikâyeyi anlattı.
Kandırılışını, terk edilişini.
Bir tek, babamın kim olduğunu söylememişti.
Sonra annem Alzheimer oldu ve bir gün durduk yere...
...onun adını ve nerede yaşadığını söyledi.
Sonra araştırmaya başladım.
Gerçekten de Tarlabaşı’ndaki Saray Apartmanı’nda bir Yusuf Kara oturuyordu.
Ve tıpkı annemin söylediği gibi...
...benden dört, beş yaş büyük bir oğlu vardı.
Annemin söylediği, güzel gözlü çocuğu görmek istiyordum.
Yüzünü hiç görmediğim abimi.
Ve seni takip etmeye başladım.
Ne zaman oldu bu?
Cinayetten birkaç hafta önce.
Tanışmadan önce seni bir araştırmak istedim. Etrafındaki insanları...
...mecburen babanı. Sonra o cinayet oldu...
...ve Bahar Çeşmeli bir anda ortadan kayboldu.
Ben ne olduğunu anlamaya çalışırken, fark ettim ki...
...bu soruşturma, gerektiği gibi yapılmıyordu.
Durduran bir el vardı ve her şeyin üzeri örtülüyordu.
Sonra mesleki merak devreye girdi. Kurcalamaya başladım.
Gerisi de çorap söküğü gibi geldi.
Başın belada.
Belli ki çok para harcamışlar, izlerini örtmek için.
Ama ne kadar para harcarsan harca, izin de izi kalır.
Eğer birileri çok isterse, bir gün onu bulur.
Biz de bunu yapacağız.
Ama bana önce, kimi korumaya çalıştığını söylemen gerekiyor.
Bunu bilirsem, bilmeceyi ona zarar vermeden çözebilirim...
...ve seni hapisten kurtarırım.
(Gerilim müziği)
Söyleyemem.
(Geçiş sesi)
Bütün odalara baktım. Eşyalar toplanmamış.
Bence fırsatları olmamış.
Mutfağın hâli perişan. Masanın durumuna bakacak olursak...
...ya kaçmak zorunda kaldılar ya da kaçırıldılar.
Tamam. Gidelim artık.
Bahar Çeşmeli’yle ilgili topladığımız her şeyi...
...bu gece tekrar gözden geçireceğiz.
Tamam. Ofise gidince, ben size çıkarırım hemen.
Kısmet Hanım.
Kim bu Bahar Çeşmeli?
(Geçiş sesi)
Abi.
Güven bana.
(Gerilim müziği)
Bahar Çeşmeli.
Korumak istediğim kişi.
Ona ve çocuklarına, bir şey olmasını istemiyorum.
Onlara en ufak bir zarar geleceğine, ömür boyu hapiste kalmaya razıyım.
(Geçiş sesi)
Yani yanlış anlamayın, bir şey için sormadım.
Sizin için niye bu kadar önemli, onu merak ettim de ben.
(Kısmet) Işıkları kapatırsın Bülent.
-Anne. -Efendim canım?
Salata alabilir miyim?
(Telefon çalıyor)
Nezir Bey.
Önemli.
(Gerilim müziği)
Sen de ister misin Nisancığım?
(Nezir) Azmi buraya gel.
Sarp nerede?
Bilmiyorum.
Sizi yakaladılarsa, onu da bulmuşlardır.
Eve geldiklerinde Sarp yoktu.
Bulamadılar mı yani?
Allah’ım şükürler olsun. O kadar korktum ki.
Onu yakaladılar zannettim. Sonra onu...
Yakalayamadılar.
(Gerilim müziği)
Ama sonra yakalamışlar.
(Bahar) Şu anda, bu evde bir yerde.
Lütfen, hiçbir şey belli etme çocuklara.
Zaten kendimi zor tutuyorum, sen de tut tamam mı?
-Ama onu çoktan öldürmüştür. -(Bahar) Hayır.
Hayır, Sarp yaşıyor.
Onu öldürseydi, şu anda biz de burada olmazdık.
Sarp hayatta bundan eminim.
Anladın mı beni?
Kocan yaşıyor.
(Gerilim müziği)
Uyku saati.
Herkes odalarına.
(Gerilim müziği)
(Nezir ayak sesi)
(Kapı kilidi açıldı)
(Suat inliyor)
Sen kimsin?
Suat Bey!
(Münir) Suat Bey! (Suat inliyor)
Suat Bey!
(Gerilim müziği)
Hadi çıkarın üstünüzü yatalım artık.
-(Nisan) Anne. -(Bahar) Efendim.
(Nisan) Sen ne dedin aşağıda, Pırıl teyzeye?
Bir şey demedim kızım.
Nezir Bey bugün çok sinirli.
Dikkatli ol, aman ses etme sen de kızdırma onu, dedim.
Yalan söylüyorsun.
Nisancığım, ama büyüklerin işine bu kadar karışılmaz sürekli.
Hani birbirimize yalan söylemeyecektik?
(Nisan) Ne oldu?
Sözünü tutmuyorsun işte.
Evet, güzel kızım haklısın.
Birbirimize yalan söylemeyecektik ve söylemiyoruz da.
Ama bazen bazı şeyleri, sizden saklayabilirim.
Anneler bunu yapar. Çocuklarını korumak için.
Ama Doruk da yaptı.
Bize ladesten bir şey istemediğini söyledi ama istemiş.
O anne değil ki! Hem onunki alındı bir kere.
Ama ben de söylersem, annem kızar diye korktum.
Hem bazen küçükler de korktukları zamanlar yalan söyleyebilirler bence.
Öyle bir kural yok.
-Uyduruyorsun şu anda. -Uydurmuyorum.
Bence öyledir diye söylüyorum.
(Doruk) Korktukları zaman.
Sanki annem ne yapacaktı sana?
-Yalancısın işte! -(Bahar) Nisan.
Tamam, güzelim.
Bak, söylüyor kardeşin de korkmuş işte benden.
Ben demek ki onu korkutacak bir şey yaptım, farkında olmadan.
Öyle mi oldu oğlum? Seni korkutacak bir şey mi yaptım?
Evet.
Özür dilerim. Ne yaptım?
Sen o adamla konuşma, dedin.
Nezir amcayla.
Ama ben de lades dileğimi ona söyledim.
Ve sen de bana kızarsın diye korktum.
Evet, sana öyle söyledim.
Çünkü...
...çünkü duydunuz ne dedi o aşağılık, Pırıl teyzeye.
(Bahar) Sesini çıkarma dedi.
Tamam, belki çocuklara kızmıyor ama.
Ama siz sesinizi çıkarırsanız, size de kızar diye düşündüm.
O yüzden.
(Bahar) O yüzden öyle dedim.
Ama annelerden, hiçbir zaman hiçbir şey saklanmaz tamam mı?
Ablan doğru söylüyor.
Korksak bile mi?
Evet, korksanız bile.
(Bahar) Hem ben senin annenim.
Senin kötülüğünü, mutsuzluğunu ister miyim hiç?
Seni korkutmak ister miyim?
İstemem tabii ki.
Benden niye korkuyorsun oğlum?
Bilmem.
-Belki çocuğumdur diye. -Belki o yüzdendir.
(Nisan) Bari buradan gitmeyi isteseydin.
Ne yapacaksın Pırıl teyzeyi?
Ben bir tek Pırıl teyzeyi istemedim. Ali'yle Ali'yi de istedim.
Tamam, artık bitti bu lades. Kapatalım bu konuyu olur mu?
Kardeşin kazandı ladesi. Dileğini diledi, gerçekleştirdi.
Hadi yatalım artık.
Hadi çıkar sen de ayakkabılarını.
Gel, bakalım.
(Müzik...)
(...)
(Kuş ötüyor)
(Müzik...)
(...)
Günaydın.
Ne işin var sabahın köründe?
Hesap, kitap yapacağım da...
...sakinken salim kafayla yapayım dedim.
Ama sen yine benden erken gelmişsin.
Ne yapayım? Uyuyamıyorum, geldim böyle kazınıyorum işte.
Tamam da güzelim, temizlik senin işin değil ki.
Ne olacak canım? Onun, bunun işi mi var?
Siliverdim işte.
Peki.
Günaydın.
Allah Allah!
Hatice Hanım, siz de erkencisiniz bugün bayağı.
Uyku tutmadı, kalktım, geldim ben de.
Uykusuzlar kahvesi oldu burası da.
Hatice Hanım, sizin canınız niye sıkkın?
Hiç sormayın.
Enver, muayenehanede çalışıyorum diyordu ya.
Meğer manavda çalışıyormuş.
Aa!
O nasıl şey öyle?
Ben de tesadüfen öğrendim.
Olacak iş mi Emre Bey?
(Hatice) Ameliyatlı adam.
Ameliyatı bırak, yani yaşı başı var. O haliyle teslimat yapıyor.
Kurban olurum, olmaz öyle şey. Sen ne dedin peki?
Benim de canım çok sıkıldı tabii.
Peki, ne yapacak? Ayrılacak mı oradan?
Üzüldü tabii ben öğrenince.
Başka bir iş bulursan oradan ayrıl dedim. Ne diyeyim?
Keşke Enver Bey için burada uygun bir iş olsa ama işte.
(Hatice) Sağ olun, düşünmeniz yeter.
Anne, benim bir fikrim var.
Ben, izninizle üstümü değiştireyim.
Kız anne! Bir dinle!
Hayırdır, niye bozuk aranız Hatice Hanım'la?
(Ceyda) Yok, bir şey.
-Bozuk değil aramız. -Bana pek öyle gelmedi.
Maşallah sen de kimseyle geçinemiyorsun.
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovuyorlar, ben ne yapayım?
-(Salih) Çay hazır mı lan? -(Mahkûm) Beş dakikaya hazır Salih abi.
(Su dolduruyorlar)
Arif.
Oğlum, ben sabaha kadar düşündüm.
Bu kadın var ya bizim davayla ünlü olmak istiyor, şöhret peşinde.
-Yapma ya! -(Yusuf) Evet, evet.
Kesin, çok önemli adamlara dokunuyor bu işin ucu.
Şimdi (Bip) anladı bunu.
Ne biçim konuşuyorsun sen ya?
Yok öyle (Bip) falan!
Yok, ağzımdan çıkıverdi zaten. Söylemem bir daha.
Dur lan!
Yoksa şimdi de buna mı tutuldun, ha?
(Yusuf) Ha? İyi iyi.
(Yusuf) Tutul lan! Tutul.
Bahar'dan iyidir en azından.
Bir git başımdan sabah sabah.
Adamın asabını bozma!
Arif, Allah aşkına beni biraz dinle!
Bak şimdi, bu kadın şöhret peşinde ya.
Bizim davayı kaçırmamak için ne istersek yapar.
Hatta para bile isteyebiliriz.
İyi.
Gördüğünde söyle o zaman.
Bakalım ne diyecek?
(Yusuf) Söylerim tabii canım. Allah Allah, niye söylemeyeyim?
(Yusuf) Neticede bizim hakkımız.
(Kısmet dış ses) Yusuf'un şansı, burada seninle birlikte olması.
(Geçiş sesi)
Tek başına hapse girmiş olsaydı, onun için kılımı bile kıpırdatmazdım.
Pek matah biri değildir.
Anama kan kusturdu.
Bana da.
Pek sevmez seni yani.
Yok.
Sever aslında.
(Arif) Ama kendine göre.
Bana bir zarar gelsin istemez yani.
Sana zarar gelmesin diye, çaba gösterir mi?
Yok!
Sevgi dediğimiz şey o çünkü.
(Geçiş sesi)
(Salih) Arif abinle babaya da çay koy.
Bir de o Kısmet Hanım'ın gönderdiği bisküviler vardı ya.
Onlardan da getir masaya koy.
(Arif) Yok, yok hallederiz biz.
-Bırak koçum zahmet etme sen. -Olur mu Arif abi, ne zahmeti?
Ben hallederim.
Eyvallah.
(Müzik...)
(...)
-Günaydın Kısmet Hanım. -Günaydın.
Birkaç tane daha yeni fotoğraf buldum. Onları ekledim dosyaya.
-Bu da kahveniz, kolay gelsin. -Of! Çok sağ ol.
(Ayak sesi)
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu herif zır deli!
(Suat) Ama suç bende!
Savunmaya geçip, kaçmak yerine mutlaka gebertmeliydim onu.
Suat Bey, susun lütfen.
Servetime mâl olsa bile, o (Bip) öldürmeliydim!
Efendim.
Dinliyorlar.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kuşlar ötüyor)
Bu niye böyle?
Galiba büyük oğlunu öldürdüler.
Yani emin değilim ama.
Böyle bir ihtimal var.
Maalesef.
(Müzik...)
(...)
(Doruk) Azmi amca...
...annemlerle birlikte, gül bahçesinde oynayabilir miyiz?
Hayır, olmaz.
Nezir Bey, sadece hava alabilmeniz için bahçeye inmenize izin verdi.
(Azmi) O olmadan, gül bahçesine girmek yasak.
Peki.
Olsun oğlum, ne güzel işte hava alıyoruz.
-(Doruk) Anne. -Efendim.
(Doruk) Burada top var mıdır?
(Nisan) Bence yoktur. Çocuk yaşamıyor ki burada.
-Azmi amca top var mı? -(Azmi) Yok.
(Kuşlar ötüyor)
Belki o abilerde vardır.
(Kuşlar ötüyor)
Evet, oğlum belki vardır. Hadi gel, soralım.
(Azmi) O abilerde de yok.
(Doruk) Belki vardır.
(Kuşlar ötüyor)
(Azmi) Onların oyun oynaması yasak.
(Azmi) Ama ben Nezir Bey'le konuşacağım.
İzin verirse, sana bir top alacağım.
Teşekkür ederim.
(Azmi) Bir şey değil.
Hadi bakalım.
Biraz da öbür tarafı gezelim.
(Müzik)
-Kolay gelsin, iyi günler. -İyi günler.
(Müzik)
Anne bir şey diyeceğim ben sana.
İşim var, lafa tutma beni.
Bir dinle, önemli diyorum.
Zaten olmazsa, olmaz dersin sonra.
Kız, anne bir dur!
-Kızım, işim var dedim sana. -Yok işin falan.
-Çekilir misin önümden? -Bak, dinle ne diyorum.
-(Hatice) Deme artık bana bir şey. -Ama babalıkla ilgili!
-Babalığınla konuşursun o zaman. -Aradım, açmadı.
Telefonunu evde unutmuş. Akşam arayıp, konuşursun.
Çekilir misin lütfen!
(Müzik)
Merhaba anne.
-(Hatice) Hoş geldin kızım. -(Şirin) Hoş bulduk anneciğim.
-Hoş geldin, alayım ben bunları. Sağ ol.
-Dün gelmişsin, ben görmedim seni. -Evet.
Geldim, meşguldün. Rahatsız etmek istemedim.
Aa! Meşgul müydüm? Ne yapıyordum?
Kızlarla sohbet ediyordun.
-Kızlarla. -Evet.
Müşterilerle mi?
Evet, müşterilerle.
Hah hah ha diye böyle kahkaha atıyordunuz.
Ben müşterilerle hah hah ha diye, kahkaha atarken seni görmedim, öyle mi?
-Evet. -Bak sen.
Beni görmedin.
Benim bunu, hemen telafi etmem lazım.
Hemen bu akşam.
Seni yemeğe götürmem gerek. Çok güzel bir yere.
Beyaz örtüleri olan bir yere.
(Emre) Ne dersin?
(Müzik)
Beyaz örtü.
Yani beyaz örtü diyorsan...
...olabilir.
(Emre) Güzel.
Ah!
Çok özür dilerim.
Benim bu akşam, bir arkadaşıma sözüm vardı.
(Emre) Çok önemli iptal edersem çok ayıp olacak.
(Emre) Yarın yapsak?
Yarın olur mu?
(Emre) Söz, bak.
Beyaz örtülü yer tamam. Artı evden alma.
(Emre) Ve eve bırakım hizmeti, ne dersin?
(Emre) Lütfen.
Bir düşüneyim.
Beyaz örtü, evden alma, eve bırakma.
Olur.
Çok teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
-Kolay gelsin o zaman. -(Emre) Peki.
-Ben şimdi seni tutmayayım. -(Emre) Tamam.
Anneciğim ben gidiyorum, kolay gelsin.
Güle güle kızım, sağ ol.
Görüşürüz.
(Müzik)
-(Hatice) Alıyım ben onu Emre Bey. -(Emre) Buyurun.
(Gerilim müziği)
Hadi bakalım, artık içeri girmemiz gerekiyor.
Hadi çocuklar, bırakın sopaları.
Gel.
(Müzik)
Üşüdünüz mü ha?
Üşüdük.
Hadi gel sarıl.
(Suat) Bizi açlıktan öldürecekler herhâlde.
(Suat) Hiç yemek vermiyorlar mı?
(Münir) Veriyorlar.
Ama son getirdikleri yemekten arılar çıktı.
-(Münir) Vermeseler daha iyi. -Su da mı yok?
(Müzik)
(Münir) Biz günlerdir içiyoruz, bir şey olmadı.
(Müzik)
Pırıllara ne yapıyorlar acaba?
Merak etmeyin, onlara bir şey yapmazlar.
Dertleri bizimle.
Nereden biliyorsun?
Belki onlar da bu leş gibi sudan içiyorlardır.
(Müzik)
Öteki oğlunun olduğundan, eminsin değil mi?
Yani benim torunlarıma...
...bir şey yapmamışlardır.
(Gerilim müziği)
Sen söyledin bizim yerimizi değil mi?
(Gerilim müziği)
Korumaları çekip, Nezir'e sen haber verdin değil mi?
-(Münir) Sarp Bey. -(Sarp) Sen de biliyordun!
Sen de biliyordun!
Allah ikinizin de belasını versin!
Benimle bir ilgisi yok!
Bunların olacağını bile bile, sattın beni!
-(Münir) Sarp Bey! -Bahar'ı ve çocuklarını...
...düşünmedin bile!
Sarp Bey, lütfen inanın bize. Kendileri bulmuş.
(Münir) Suat Bey zaten rahatsız.
-Burada bir şey olsa-- -Gebersin!
(Suat) Öyle olsa, ben burada ne arıyorum ki?
Kafanı kullansana biraz!
(Gerilim müziği)
(Araba motor sesi)
(Müzik...)
(...)
(İdil çekmeceleri karıştırıyor)
(İdil mırıldanıyor)
(İdil çekmeceleri karıştırıyor)
Bu kadar parayı, nereye koydun acaba Şirin Hanım?
(İdil) Hayır...
(İdil) Hayır, nereye koydun acaba?
(İdil) Nereye yani? Nereye?
(İdil) Of...
(Müzik)
(Kapıya vuruluyor)
(Gerilim müziği)
(Kapı zili çalıyor)
Ay canım... Anahtarımı evde unutmuşum. Kusura bakma.
Seni de yordum.
Ay canım... Hiç önemli değil.
İdil. Bir baksana.
Ne oldu?
Neyin var senin?
-Yok bir şeyim. -Var, var. Belli.
Otur şöyle, konuşalım.
Annem merak etmiş seni.
Öyle mi?
Evet.
Çok üzülmüş. Sabahın köründe geldi, bana seni sordu.
Bu kızın bir derdi var herhâlde, dedi.
Yok bir derdim falan.
Suratından belli bir derdin olduğu. Gel otur şöyle, konuşalım.
Hatta kahve yapayım ben. Karşılıklı oturup içelim.
Yok, dur. İstemiyorum kahve.
İyi, peki.
O zaman tamam.
Hadi gönder gelsin.
Neyin var?
Para lazım.
Derdim bu.
Ee, senin paran var. Bilezikten.
Borcum var benim de.
Yetmiyor o para.
On kâğıt daha lazım.
Ne?
On kâğıt!
Sen ne yaptın on kâğıtlık? Ne harcadın? Ne borcun var ya?
Boş ver...
Ama sen derdini söylemezsen, ben sana derman olamam ki.
Söyle, ne oldu?
Sanki sana anlatsam, gerçekten yardımcı olacaksın.
En azından deneyeceğim.
Sonuçta bir sürü param var.
Gerçekten mi?
Evet dedim ya.
(Müzik)
(İdil) Ben...
...bir ara tefeciden borç almıştım.
(İdil) Şey için...
Ne için?
Bir ara, bir şeyler kullanıyordum.
Ne kullanıyordun?
Hi! Sen yoksa...
İnanmıyorum! Uyuşturucu mu kullanıyordun sen?
Sakin ol. Tamam mı? Yemin ediyorum artık kullanmıyorum.
Eskiden bir ara kullandım.
Aylardır dokunmadım bile.
Ama borcumu ödeyemedim.
Tefeciyle görüştüm, borcumu ödemek için de...
...kafalarına göre faiz bindirmişler. Tam on katına çıkmış para.
Param yetmedi.
Anladım...
Ödemezsen ne yaparlar?
Vallahi öğrenmek bile istemiyorum.
Anladım.
Ay, tamam. Dert etme, hallederiz.
Oha! Kızım, o kadar parayı çantanda mı taşıyorsun?
Evde bırakacak değildim herhâlde.
Ay, inanmıyorum! Gerçekten verecek!
Şirin, gerçekten çok teşekkür ederim.
Bana, öyle büyük bir iyilik yaptın ki inanamazsın.
Gerçekten, çok teşekkür ederim.
Tamam, uzatma.
Gerçek...
Bu ne ya?
Şaka mı bu?
On lira bu! On lira!
Sen de on dedin.
Kızım, senden on lira isteyecek halim yok herhâlde, değil mi?
On bin lira eksik! On bin lira!
Ay...
(Şirin gülüyor)
Sen şu yüze bir baksana.
Bende, on bin lira verecek bir yüz var mı?
(Şirin) Bir de sana.
Sana on bini... Ya, sen kimsin ki ben sana on bin lira vereyim?
Al işte, bununla sakız alırsın.
Ama böyle olmaz.
Sen paraları çok kötü şeylere harcıyorsun.
Olmaz.
Gencecik kızsın. Yazık kendine. Yapma yani.
Hem bu arada... Odamı karıştırıp kendini yorma.
Çünkü para bankada.
Vallahi yedi aylık bu!
(Müzik)
İyi akşamlar Emre Bey.
İyi akşamlar.
Hadi kaçtım ben. Görüşürüz.
Görüşürüz.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Ceyda) Azıcık ilerleyin ya! Sıkıştık burada.
Alo! İlk defa mı biniyorsunuz otobüse? Arkaya doğru ilerleyin!
(Müzik...)
(...)
(Hatice iç çekiyor)
Boşuna uğraşma. Konuşmayacağım seninle.
Takip de etme beni.
Niye takip edeyim canım? O tarafta işim olmaz mı?
O zaman geç, önden yürü. Huzursuz etme beni.
Niye huzursuz oluyorsun? Sapık mıyım ben?
Az kalsın unutuyordum.
Hasan Beyciğim.
Ben çıkıyorum.
Önlüğü de buraya bıraktım.
Tamam, tamam. Güle güle.
(Hasan) Bana bak.
Sakın yarın geç kalma.
Hasan Bey.
Sabah söyledim ya ben size.
Ben bundan sonra gelmeyeceğim.
İşten ayrılmak mecburiyetindeyim diye.
Ne?
İşten ayrılıyor musun?
Peki niye?
Sağlık sebepleri. Söyledim ya size ben.
Suçiçeği mi oldun?
Ne suçiçeği? Allah'ınızı severseniz.
Kalp, kalp.
Kalp ameliyatı olmuştum ben.
Aslında benim, ağır şeyler kaldırmam yasak.
Ben umursamam da böyle şeyleri...
...hanım görünce üzüldü.
(Hasan) Oho...
Hepimiz oluyoruz onlardan.
(Hasan) Kızamık, boğmaca...
...kabakulak, hatta ben kızıl bile oldum.
Evet.
Haklısınız.
Ama ne yapalım? Hanım işte.
Annen mi izin vermiyor?
(Hasan) Hı?
Annem izin vermiyor.
Böyle hanım evladı olma. Annem izin vermiyor ne demek?
Yarın öbür gün evleneceksin.
İşi olmayana kız vermiyorlar.
(Hasan) Ya...
Doğru söylüyorsunuz.
Ben bunları gidip anneme tek tek söylerim.
Siz bana hakkınızı helal edin.
Helal olsun.
Allah sağlık sıhhat versin.
Öpme, öpme. Bana da bulaşır.
Peki.
İyi akşamlar.
(Hasan) İyi akşamlar.
Bana bak.
Sakın yarın geç kalma.
Olur.
(Duygusal müzik)
(Kapı açıldı)
(Hatice) Şirin. Ben geldim kızım.
(Hatice) Şu torbalara yardım etsene.
(Şirin) Hoş geldin anne. Ne o? Allah! Anne...
Ne var bunda ya? Niye bu kadar ağır?
Beş kiloluk un aldım. Böyle daha bereketli oluyor.
Bu niye geldi?
Kim?
Ceyda.
Öyle mi?
Haberin yok mu? Ben senin haberin var sanıyorum.
Senden beş dakika önce geldi.
Bir de böyle suratsız suratsız.
Kendi eviymiş gibi, girdi mutfağa kahve yapıyor.
Tamam, tamam. Söylenme şimdi.
(Hatice) Hayırdır Ceyda?
(Hatice) Ne işin var senin burada?
Babalığa geldim de ben. Bir şey konuşacağım.
(Şirin) Neymiş o?
Babalıkla konuşacağım. Seninle değil.
O zaman canım ya, babalık geç gelecek.
Sen istersen biraz çık, hava al, dolaş. Öyle gel, olur mu?
(Şirin) Biz de senin bu suratını, çekmek zorunda kalmayız.
Yok, iyi böyle. Dışarısı serin.
Yüzsüzlük, böyle bir şey herhâlde.
Yok, o daha çok ablanın kocasına sarkmak gibi bir şey.
(Gerilim müziği...)
(...)
İyi.
Enver'i burada beklersin sen.
Bari ben arkadaşlık edeyim sana.
Lüzumu yok. Yabancı yer değil burası.
Olsun canım.
Ben de ev sahibi sayılırım sonuçta.
Ah!
(Sessizce bağırıyor)
Uf!
(Bağırıyor)
(Müzik)
(Öksürüyor)
Ee, gidiyor musun annenlerin oraya?
Yok. Gitmedim epeydir.
Biz de gitmedik ya.
Babaanne öldükten sonra hiç gitmedik hatta.
İyi.
Ama haftaya gideceğiz.
Emre arayıp söyledi.
Niye?
Miras işi.
Bizim arsalara alıcı varmış da...
...inşallah satılır yani.
(Hareketli müzik)
(Ceyda) Kesin gideceksiniz yani?
(İdil) Yani aslında Emre gidecek de...
...ben de gideyim diyorum. Değişiklik olur.
Eh... Anam, gitmeden halledilmiyor mu o işler be?
Ne gerek var şimdi karda kışta, oralara gitmeye?
Ne kar kışı bu mevsimde ya?
Neyse.
Aman... Satılsın da dünyanın öbür ucuna giderim yani.
(İdil) Sizde de varsa bir şeyler, bayağı para ediyormuş. Hemen okutun.
(Hareketli müzik)
Hişt!
-Sana diyorum ya. -Ne?
Aman neyse.
Ben bu Emre'nin haline çok üzülüyorum.
Niye üzülüyorsun?
Çok hoşlanıyor bu Şirin'den.
Sana ne bundan?
Kızın yaşlı sevgilisi var.
Hayvan kadar pırlantalar aldırıyor herife.
Adamın adı Suat Nalbantoğlu.
Baktım internetten.
Bayağı bayağı dedesi yaşında.
Bir de şey dedin...
Ablasının kocasına sarktı, dedin ya.
(İdil) Yani...
Yaptı mı gerçekten böyle bir şey?
Bahar'ın kocasına sarktı mı yani?
Sana ne? Sana ne bundan?
Sana mı düştü Emre'nin derdi?
Eşek kadar herif! Ayırt edebilir iyiyi, kötüyü.
Ya, ablasının kocası diyorsun.
Kızım, skandal bu.
Hem Emre'nin dünyadan haberi yok. Nasıl ayırt edecek iyiyle, kötüyü?
O kadarını bilemem artık.
(Kapı açıldı)
Hatice. Ben geldim.
(Ceyda) Hoş geldin babalığım.
(Enver) Aa?
Ah canım, sen ne kadar güzel sürpriz yaptın bana böyle?
-Sen de hoş geldin. -Hoş buldum.
Hadi geç, geç. Sana diyeceklerim var.
-Hayırdır? -Hayır, hayır.
Otur bakalım.
Hoş geldin Enverciğim.
Erkencisin bugün.
İşi bıraktım.
Doğru mu söylüyorsun?
Evet.
Hatice'yi rahatsız etmeye, üzmeye değer mi diye düşündüm.
Hasan Bey'le konuştum.
Ah, canım benim.
Ama şimdi, yeni iş bulmamız lazım Hatice.
Ama buluruz be. Arar, buluruz.
(Hatice) Tabii ki Enverciğim.
(Hatice) Senin sağlığından önemli mi?
Babalık.
Ben de onu diyecektim zaten sana.
Senin iş falan aramana gerek yok.
-Niye? -İş hazır çünkü.
Nasıl hazır?
-Arif'in kahve yok mu? -(Enver) Ee, var.
Ee?
Aa?
Ah...
Yaa. Yani kahve öyle öksüz kaldı.
Hem sana hem Arif'e iki kuruş gelir olur, fena mı?
(Müzik)
Bence iyi olur.
Hem çok fazla yorulmamış olursun hem de iki insan görüp, sohbet edip için açılır.
Hay sen...
Hay aklınla bin yaşa ya.
Ha...
Aa... Yok...
Ha, yok... Yok, yok, yok. Olmaz o iş.
Ben Arif'ten, katiyen para alamam.
Gider bakarım, göz kulak olurum.
Tamam, onlara bir yardımım olur. Ama...
Olmaz o iş.
Ya niye olmasın canım?
Zaten sen emeğinin karşılığını almazsan, Arif kabul etmez ki bunu.
(Ceyda) İyilik yapacağım derken, kötülük etmiş olursun.
Doğru söylüyor.
İyi o zaman. Sonra bunu oturup, etraflıca konuşuruz olur mu?
Tamam.
Hem ben, haftada birkaç gün Bahar'da kalırım. Olur mu?
Hem yol parasından tasarruf etmiş oluruz.
Hem de Ceyda'ya arkadaşlık etmiş olurum.
Olmaz mı?
Bahar...
Ah bu kız artık dönse de bizim yüzümüz gülse.
(Kapı açıldı)
(Şirin) Hoş geldin baba.
Hoş bulduk. Hoş bulduk.
Ha...
Ceyda, akşam yemeğini beraber yiyelim olur mu?
Ne yemek var Hatice?
Ee... Yok.
Benim işim var zaten.
Ne işi canım?
Bir arkadaşla yemek yiyeceğim.
(Enver) Kimle?
Anam bir arkadaş işte. Tanımazsın. Aa...
(Ceyda) Hadi, geç bile kaldım ben. Bir an önce gideyim de...
(Ceyda) Şey... Bak, babalık.
Sen de sabah erken gel ha.
Ben işe gitmeden, gel ki...
(Ceyda) Tamam mı? Kahvenin anahtarı var bende.
(Ceyda) Ben sana açarım kapıyı da.
(Enver) Tamam, tamam. Sağ ol Ceydacığım.
Keşke kalabilseydin yemeğe.
Başka sefere artık. Tamam mı? Hadi gittim ben, hoşça kalın.
Bakar mısın şu Ceyda'ya?
Ah, kızım benim. Ah, canım benim.
Ceyda, Emre'yle yemek yemeye gidiyor.
Ne dedin sen?
Emre, Ceyda'yla yemek yiyecek.
Evet.
Emre, bugün beni yemeğe davet etti.
Sonra da...
"Benim başkasına yemek sözüm var. Seninle başka zaman yemek yerim." dedi.
Evet, evet.
Emre şimdi, Ceyda'yla yemek yemeye gidiyor.
Emre, Ceyda'yla yemek yiyecek.
Yok canım. Tesadüftür.
Sana öyle gelmiştir.
Yahu bu pavyon gülünü, kim yemeğe götürsün başka?
Emre götürür.
Emre, Ceyda.
Bayağı, birlikte yemek yiyecekler.
(Gülüyor)
(Müzik...)
(...)
Tamam mı?
Nisan, ver kızım. Seninkini de keseyim.
Ver tabağını.
(Gerilim müziği...)
(...)
Al kızım.
Pırıl, sen iyi misin?
İyiyim.
Biraz solgun görünüyorsun da.
Ateşin falan mı var acaba?
Yok, iyiyim.
Ben bir bakayım yine de. Çocuklara da bulaşmasın sonra.
Senin çok ateşin var.
-Yok, yok. Ateşim yok benim. -(Bahar) Yok, var. Çok var ateşin.
Hissetmiyorsun sen.
Nezir Bey. İzin verirseniz, Pırıl'ı hemen odasına götürebilir miyim?
Kendi gitsin.
Ben de zaten sizden, tuvalete gitmek için izin isteyecektim.
O arada da hemen Pırıl'ı, odasına götürebilirim.
Şimdi merdivenlerde başı falan döner. Allah korusun.
Çabuk olun.
Bekleyin burada.
(Gerilim müziği)
Ver onu bana.
Pırıl, bıçağı aldığını gördüm. Ver şunu bana.
Hayır, vermeyeceğim. Geberteceğim onu.
Sen onu gebertemezsin. Ama o seni gebertebilir.
Ve çocuklarını da.
Ver şimdi onu bana. Hadi.
Hadi. Ver.
(Gerilim müziği)
-Gel. -Tamam. Bırak sen. Çık dışarı.
Yüzüne su vursaydım hemen banyoda.
Nezir Bey'in izni olmadan, sokamam seni içeri.
Ama bak, görüyorsun halini. Hiç iyi değil.
Ben burada iki dakika yüzüne su vurayım. Kapı açık kalsın, sen de bakarsın.
(Bahar) Olur mu?
(Gerilim müziği)
Olur mu?
(Bahar) Sağ ol.
(Gerilim müziği)
Pırıl, beni iyi dinle şimdi.
Sakin kalacaksın. Tamam mı?
Yapacağın en ufak bir hata, hem senin çocuklarına...
...hem de benim çocuklarıma zarar verebilir.
Lütfen, sakin kalacaksın. Tamam mı?
Pırıl, beni duyuyor musun? Anlıyor musun?
Tamam mı?
Sen...
...bunu nasıl yapabiliyorsun?
Neyi?
Yani nasıl...
...böyle ne olursa olsun, dik durabiliyorsun?
Çünkü ben bir anneyim. Yıkılamam.
Sen de bir annesin ve yıkılamazsın.
-Hadi yeter artık, çık dışarı! -Geldim.
(Bahar) Sakin ol.
(Gerilim müziği)
Teşekkürler Nezir Bey.
(Gerilim müziği)
Sen, öğretmenimi sevmiyor musun?
Hangi öğretmeninden bahsediyorsun?
Ali'yle Ali'nin annesi.
Pırıl öğretmenim.
Bana İngilizce öğretiyor.
Neden sevmiyorsun?
Sevmiyorum demedim.
Seviyorum da demedin.
Çünkü benim canımı çok acıtacak bir şey yaptı, senin öğretmenin.
-Ne yaptı? -Dorukcuğum tamam.
Hadi, sen yemeğini yemeye devam et.
Ali'yle Ali de mi senin canını çok acıtacak bir şey yaptı?
(Gerilim müziği)
Hani onları görmek istemiyorsun ya...
...ondan sordum.
Peki. Yeter bu kadar.
Hadi odalarınıza.
Bugünün daha yarını var.
O ne demek?
Büyüklerin bileceği bir şey. Annen anladı bence.
İyi akşamlar.
-(Nisan) Anne? -Efendim canım?
Ne anladın anne? Ne dedi o adam?
Anlamıyorum ben de bir şey. Bilmiyorum ne dedi.
Siz, doydunuz değil mi? Hadi biz de gidelim, kalkın.
(Gerilim müziği)
Geç kızım.
(Gerilim müziği)
Bu ne?
On bin lira.
Sus payı ha?
Ablanın kocasına asıldığını, söylemeyeyim diye mi?
Olabilir.
(Gerilim müziği)
Ama gerek kalmadı. Artık senin parana ihtiyacım yok.
Sana on bin lira veriyorum. Farkındasın değil mi?
Ben de istemiyorum diyorum!
Çünkü...
...uzun bir yolculukta...
...Emre'ye anlatacak şeylerim olsun istiyorum.
(Gerilim müziği)
Düşman olmak için çok yanlış kişiyi seçtin.
(Gerilim müziği)
(Kuşlar ötüyor)
Hah, babalık!
Babalık hah, bekle sen orada, geliyorum ben geliyorum!
Tamam, acele etme tamam.
(Duygusal müzik)
(Enver dış ses) Aa, ne çabuk?
Sen apartmandan çıktığında, koydum ben kahveyi.
Sen siparişi verdiğinde, zaten ocaktaydı.
Vallahi bravo sana.
-Ee, bahar adamı çarpar derler. -Efendim?
Ha. (Enver gülüyor)
-Geldim, geldim. -(Enver) Günaydın kızım, günaydın.
Günaydın. Hemen açayım sana ben şurayı.
Kova, süpürge falan bir şey var mıdır içeride?
Sen ne yapacaksın kovayı, süpürgeyi?
Ne bileyim. Önce bir temizlik yaparım ben.
Anam, ben sana bırakır mıyım o işleri?
(Ceyda) Ben dün gece yaptım temizliği.
Bir gir bak. Vallahi, mis gibi her yer.
Aa!
Aşk olsun sana. Sen ne zaman yaptın bunca işi?
Yemeğim var diyordun ya akşam?
Kız ben kiminle, nereye gideceğim yemeğe?
Attım ben onu öyle.
Hah, tabureleri falan da sildim.
Bir de liste yaptım.
Kahve, çay falan var da. İşte böyle...
...tost ekmeğidir, peynir, ayran, kola. Onlar kalmamış.
-Sende para var mıydı? -Var, var ben tedarikli geldim.
Tamam. O zaman ben, çayı falan demleyeyim.
İşte tabureleri falan yerleştiririm. Sen de eksikleri alırsın, ha?
Olur.
Ay yok vazgeçtim. Sen taşıma şimdi onları.
Sen çayı demleyiver...
...ben eksikleri bir koşu gider alır gelirim.
Ah, canım kızım benim.
Her şeyimi de düşünürmüş.
Kurban olurum yapma böyle.
Sana yapmayacağım da kime yapacağım?
Öyle deme bak.
Şirin, bir kere bile sormadı.
Baba bir yardıma ihtiyacın var mı bile, demedi. Yani ben...
...yaptıracağımdan değil de...
...insan yine de bekliyor demek.
Ya onun da başka sıkıntıları var. Doktora falan gitti ya.
Yoksa düşünüyordur seni, niye düşünmesin kurban olurum.
Tamam doğru söylüyorsun, tamam.
(Enver) Tamam, tamam.
Hadi sen bana parayı ver.
Ben hemen gidip geleyim. Eksikleri alayım.
Zaten sonra Arif'ten öğrenirim ben. Asıl neyi nereden alıyormuş.
Ha bir de şey, listemi de alayım ben şuradan.
Hadi gittim ben. Bak çay da orada, rafta.
Büyük olan. Tamam mı?
Tamam, tamam. Öğreneceğiz yavaş yavaş.
(Enver) Bakalım, öğreneceğiz her şeyi.
(Enver) Numaralı herhâlde bu, şeyine bakacağız.
(Enver) Onlar.
Şey, bu.
Saçın o kadar güzel oluyor ki, bayılacaksın.
-Bakabilir miyim? -Bitireyim öyle.
Ya, niye?
(Bahar) Sabret anneciğim, az kaldı bitiyor.
(Sessizlik)
(Kapı vuruldu)
-Nezir Bey bekliyor. -Tamam, geliyoruz.
Bu sabah, çocuklar kahvaltılarını yaparken...
...siz Nezir Bey'le salonda görüşeceksiniz.
Niye?
Çünkü Nezir Bey'in sizinle ve Pırıl Hanım'la konuşacakları var.
Ben annemden ayrılmak istemiyorum.
Nisancığım, biz Nezir amcayla konuşup...
...yanınıza geleceğiz, beraber kahvaltı yapacağız.
Tamam mı? Hadi.
-Ama-- -Nisancığım lütfen hadi.
(Bahar) Giy ayakkabılarını.
Saçına bakmak ister misin?
Çok güzel oldun.
Hadi giy bakalım.
-Anne. -Nisan, lütfen!
Hadi üzme beni.
-Bir sorun yok değil mi? -Yok yok.
Güzel.
(Azmi) Sen salona indirirsin. Ben Pırıl Hanım'ı bekliyorum.
(Erkek) Tamam.
(Gerilim müziği)
-Azmi. -Günaydın.
Nezir Bey, sizin salona inmenizi istedi.
Nasıl yapabildin bize bunları?
(Pırıl) Bana, babama.
-Ben işimi yapıyorum. -İş mi?
Elinde büyüdüm ben senin Azmi.
Geç kalma da in lütfen. Nezir Bey'i bekletmeyin.
Ahmet size eşlik edecek.
Zaten ben ne bekliyorum ki?
Kendi öz kardeşini, satmış bir adamsın sen.
(Pırıl) Bizi neden satmayasın?
Pırıl Hanım, Nezir Bey sizi bekliyor.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği)
Geldim babalık, geldim.
-(Enver) Yaşa sen, sağ olasın. -Eksikleri de tamamladım.
Hah, bu da para üstü.
Sen kendin halledersin değil mi? Ben daha fazla gecikmeyeyim kafeye.
-Güle güle kızım. -(Ceyda) Hadi, gittim ben.
Hadi güle güle bakalım. Ha Ceyda...
...çok teşekkür ederim sana, her şey için.
Sen, benim şu hayatta gördüğüm...
...en iyi, en hakikatli insanlardan birisin.
(Enver) Allah razı olsun.
Allah senden de razı olsun da...
...ne yapıyorsun sen be? Ağlatacak mısın beni bugün?
Nereden çıktı şimdi, garip garip konuşuyorsun.
Yok yok öyle değil, öyle değil. Bak...
...sen, kimin bir derdi olsa koşuyorsun, el atıyorsun.
Ben de Allah'tan, bütün kalbimle diliyorum ki...
...senin de derdini bitirsin tez zamanda.
Âmin, âmin de...
...vallahi yok benim bir derdim, sizden başka.
Yani siz iyi olun yeter. Arif çıksın bir an önce.
Bir de Bahar'ım işte, çocuklarla dönsün mahalleye.
Vallahi, başka bir şey istemiyorum ben.
Ah canım benim.
(Enver) Ah canım benim. Hiç de kendi derdini dillendirmez.
Ben biliyorum.
Evlat hasreti çekmek hiç kolay değil.
(Enver) Ama bak sen dinle beni.
Birazcık kendimizi toparlayalım.
Sıra ona da gelecek.
Ardacığımızı alacağız, getireceğiz buraya.
Doruk'la Nisan'la beraber büyüyecek.
İnşallah be babalık, inşallah.
(Duygusal müzik)
Ah, hadi gittim ben. Hadi kolay gelsin sana.
(Duygusal müzik)
Bahar hanım, siz salona geçin lütfen. Ben çocukları götürürüm.
Hadi siz gidin, kahvaltınıza başlayın. Ben de birazdan geliyorum.
Tamam mı? Görüşürüz.
(Doruk) Görüşürüz.
(Uzaklaşan ayak sesleri)
(Gerilim müziği)
Buyurun.
-Ne oluyor? -Bilmiyorum.
Manyak mı bu herif? Neden bizi buraya çağırdı?
Bilmiyorum ama öğreniriz şimdi.
Günaydın hanımlar.
Buyurun.
(Gerilim müziği)
Bu!
Babamın gözlüğü mü bu?
Onun mu bu?
Burada mı babam?
(Gerilim müziği)
Yaşıyor, yaşıyor merak etme.
(Gerilim müziği)
Ne güzel bir yüzük o.
Bakabilir miyim?
(Gerilim müziği)
Sarp Çeşmeli'nin, bu yüzüğe parası nasıl yetti acaba?
(Nezir) Çok pahalı bir şey bu.
(Gerilim müziği)
Oğlumun yüzüğünü çıkarıp, yerine bunu taktın demek?
O yüzüğü hatırlıyor musun?
Ben de.
(Gerilim müziği...)
(...)
Mert'in ona hediye ettiği yüzük, bu işte.
(Gerilim müziği...)
(...)
Şimdi burada, ne yaptığımızı merak ediyorsunuzdur.
Ve daha bir sürü şeyi.
Öyle değil mi?
Söyleyin bakalım. Ne bilmek istiyorsunuz?
Tek birer soru hakkınız var.
(İkisi birden) Sarp!
Sarp nerede?
Burada. Eğer hayatta mı diye soruyorsan...
...evet hayatta, şimdilik.
Bahar, sen sor.
Onu öldürecek misiniz?
Öldürmemem için bir sebep var mı?
Yıllarca, benim ve çocuklarının öldüğünü sanarak yaşadı.
Bu acı ona yetmez mi sizce?
Evlat acısı çekti o.
Size yaptıklarının cezasını çekti.
Lütfen onu bırakın.
Size yalvarıyorum Nezir Bey.
(Bahar) Affedin onu.
(Pırıl) Lütfen.
O iyi biridir.
Kimseye isteyerek zarar vermez.
Ne kadar güzel bir şey bu.
Gerçekten içim parçalanıyor.
Sarp Çeşmeli'nin iki karısı...
...karşıma geçmiş, onun için yalvarıyorlar.
(Nezir) İki kadın.
Çok şanslı bir adam.
Onun için her şeyi yapabilecek, iki kadına sahip.
(Gerilim müziği)
Gerçekten öyle mi?
Sarp Çeşmeli'nin hayatını kurtarmak için...
...gerçekten her şeyi yapar mısınız?
Evet, yaparım.
(Gerilim müziği)
Sen?
Yaparım.
Hı.
(Gerilim müziği)
Mesela benimle evlenir misiniz?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ece Naz Batmaz - Fatih Kolivar...
...Feride Tezcan - Gökberk Yılmaz - Gülay Yılmaz
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)